„Do Rzeczy” nr 38: Dlaczego oni są tak okrutni?

- Ben-Gwir ze swym „radykalizmem” to języczek u wagi dla koalicyjnych rządów Netanjahu, stosunkowo łatwo, tym samym, narzucający swe skrajności. Tak przynajmniej może tłumaczyć się swym kluczowym partnerom z zagranicy, bez których udziału sam proceder depopulacji Gazy byłby niemożliwy, zasłaniając się rzeczywistymi lub tylko urojonymi kłótniami wewnątrz koalicji – pisze Wojciech Golonka w tekście “Oni mogą więcej – do czasu”.

Na łamach „Do Rzeczy” również:

– Nawet Goethe uważał, że w zaborze pruskim trzeba wyeliminować język polski i zastąpić go niemieckim. Ten antypolonizm jest obecny w AfD i jej zapleczu intelektualnym – zauważa prof. Zdzisław Krasnodębski w rozmowie z Ryszardem Gromadzkim.

– Serial „Lalka” Pawła Maślony. To nie jest ekranizacja arcydzieła Prusa, to jest remiks, to jest literacki mash-up, który imponuje sprawnością realizacyjną i razi żartami na poziomie letnich biesiad kabaretowych  – stwierdza Piotr Gociek w artykule “Łęcka i inne emancypantki”.

– Adam Michnik wszystko przegrał, i to istotnie. Tylko że nie z jakąś umowną prawicą, lecz z „tuskowszczyzną”. Oto formacja budująca „etos Solidarności” została przejęta i wchłonięta przez cwaniaków, dla których polityka to tylko wzajemna wymiana przysług, zapewniająca członkom partyjnej nomenklatury wpływy i „obrywy” finansowe – zauważa Rafał A. Ziemkiewicz w tekście “Jak Szmaciak zjadł inteligenta”.

– O tym, że Helge Tramsen był duńskim lekarzem, który w komisji 12 specjalistów z całej Europy został wysłany przez Niemców do Katynia po odkryciu grobów polskich oficerów w 1943 r., Romuald Twardowski dowiedział się zapewne później. Niemiecka komisja lekarska po przeprowadzeniu ekshumacji miała ostatecznie stwierdzić, kto jest sprawcą zbrodni katyńskiej – pisze Marek Klecel w artykule “Długi cień Katynia”.

– Zbliżające się wybory do Dumy nie doprowadzą do zmiany władzy w Rosji. Niemniej kampania pokazała, że rosną nastroje antywojenne i antyputinowskie. Putin się ich przestraszył, choć zdecydowanie na wyrost – stwierdza Maciej Pieczyński w tekście “Putin się boi. Niepotrzebnie”.

W najnowszym numerze również Jacek Przybylski o wielkim sukcesie włoskiej premier Giorgii Meloni.

Nowy numer „Do Rzeczy” w sprzedaży od 14 września 2026 r. Można go też czytać w aplikacji Kiosk Google Play (Google Newsstand), która umożliwia między innymi dodawanie własnych notatek do tekstów. Tygodnik „Do Rzeczy” jest również dostępny w wersji cyfrowej u dystrybutorów prasy elektronicznej, m.in. w Nexto, e-Kiosk oraz w aplikacji WPROST KIOSK odpowiednio dla systemu Android i systemu iOS.

Do Rzeczy S.A. (wcześniej Orle Pióro S.A.) to konserwatywno-liberalny wydawca tygodnika „Do Rzeczy” oraz miesięcznika „Historia Do Rzeczy”, który od ponad dekady dostarcza czytelnikom rzetelne i niezależne treści publicystyczne, kontynuując tradycję wolnościowego i krytycznego dziennikarstwa. Publikacje te promują wartości konserwatywne, wolnorynkowe i patriotyczne, stanowiąc alternatywę dla mediów progresywnych.

Spółka konsekwentnie rozwija swoją ofertę publicystyczną i cyfrową, umacniając pozycję wiodącego medium konserwatywno-liberalnego w Polsce. Planowany debiut na rynku NewConnect w IV kwartale 2025 roku otworzy nowe możliwości rozwoju, obejmujące ekspansję w obszarze mediów cyfrowych, wdrożenie nowoczesnych rozwiązań technologicznych
oraz dywersyfikację źródeł przychodów, co wzmocni jej stabilność i niezależność finansową.

Strategiczne cele spółki obejmują również rozwój telewizji internetowej, produkcję nowych formatów wideo i podcastów, intensyfikację działań na platformach społecznościowych oraz serwisach VOD. W planach jest także uruchomienie nowoczesnej platformy e-commerce, która umożliwi dystrybucję treści cyfrowych, produktów premium oraz wybranych instrumentów finansowych.

Dzięki tym działaniom Do Rzeczy S.A. dąży do dalszego umocnienia swojej pozycji jako najważniejszego medium konserwatywno-liberalnego w Polsce, zapewniając jednocześnie nowe możliwości rozwoju i zwiększenie niezależności finansowej.