„Do Rzeczy” nr 43: „Fort Trump” naszym wybawieniem? Warzecha i Wielomski o stałej bazie USA

– W Polsce pojawiła się nadzieja, że Donald Trump podejmie przełomową decyzję o budowie w naszym kraju stałej bazy wojsk USA, co ma nam wreszcie zapewnić bezpieczeństwo militarne ze strony Federacji Rosyjskiej. W tym tekście mam zamiar nieco zepsuć ten świąteczny nastrój, przytaczając fakty, snując wątpliwości i zadając trudne pytania. W polityce międzynarodowej należy bowiem kierować się zimną kalkulacją strat i zysków, a nie hałaśliwym jazgotem mediów – pisze Adam Wielomski w artykule „»Fort Trump« nad Wisłą? ”.

Na łamach „Do Rzeczy” również:

– Kluczem do skuteczności propagandy jest ukrycie przed odbiorcą, że ma do czynienia z propagandą. Otwarta agitacja przekonuje tylko przekonanych – prawdziwy efekt osiąga się, manipulując kontekstem – zauważa Rafał A. Ziemkiewicz w tekście „Tusk traci wajchę”.

– Wiele książek napisano o twórcy „Ubika”. Ale biografia pióra Emmanuela Carrère’a jest wyjątkowa, patrzy na poszukiwania religijne pisarza z punktu widzenia katolika – stwierdza Piotr Gociek w artykule „Bóg Philipa K. Dicka”.

– Przez ostatnie pięć lat Zachód nie wymyślił – mimo mizernych prób zakończenia kryzysu przez Donalda Trumpa – lepszej strategii niż podtrzymywanie walk poprzez nieustanne zbrojenie Ukrainy i wsparcie wywiadowcze, a chodzi o starcie, które jest zasadniczo wojną na wyniszczenie – pisze Wojciech Golonka w tekście „Święta wojna Zachodu”.

– Mordechaj Anielewicz, późniejszy przywódca Żydowskiej Organizacji Bojowej, nie tyle był obojętny na los Polski, ile kibicował jej wrogom –zauważa Paweł Witaszek w artykule „«Nasi» bohaterowie”.

– BND (Bundesnachrichtendienst) to nie są jednak – jak można by sądzić – Federalne Usługi Informacyjne. To niemiecki wywiad. Ma zapewniać Niemcom bezpieczeństwo. Chronić unijne i NATO-wskie mocarstwo przed działaniem obcego wywiadu. Łapać szpiegów i nie pozwalać im na przekazywanie informacji zagranicznym centralom. Ważne zadanie. I trudne zadanie – stwierdza Jan Bogatko w tekście „Tu się sprzedaje, tu się kupuje”.

– Andrzej Domański intensywnie pracuje na to, aby przejść do historii jako najgorszy minister finansów w dziejach III RP – ocenia Jakub Wozinski w artykule „ Skarbnik pełzającego bankructwa”.

W najnowszym numerze również Maciej Pieczyński o tym, jak bardzo niebezpieczni są ukraińscy weterani wojenni.

Nowy numer „Do Rzeczy” w sprzedaży od 19 października 2026 r. Można go też czytać w aplikacji Kiosk Google Play (Google Newsstand), która umożliwia między innymi dodawanie własnych notatek do tekstów. Tygodnik „Do Rzeczy” jest również dostępny w wersji cyfrowej u dystrybutorów prasy elektronicznej, m.in. w Nexto, e-Kiosk oraz w aplikacji WPROST KIOSK odpowiednio dla systemu Android i systemu iOS.

Do Rzeczy S.A. (wcześniej Orle Pióro S.A.) to konserwatywno-liberalny wydawca tygodnika „Do Rzeczy” oraz miesięcznika „Historia Do Rzeczy”, który od ponad dekady dostarcza czytelnikom rzetelne i niezależne treści publicystyczne, kontynuując tradycję wolnościowego i krytycznego dziennikarstwa. Publikacje te promują wartości konserwatywne, wolnorynkowe i patriotyczne, stanowiąc alternatywę dla mediów progresywnych.

Spółka konsekwentnie rozwija swoją ofertę publicystyczną i cyfrową, umacniając pozycję wiodącego medium konserwatywno-liberalnego w Polsce. Planowany debiut na rynku NewConnect w IV kwartale 2025 roku otworzy nowe możliwości rozwoju, obejmujące ekspansję w obszarze mediów cyfrowych, wdrożenie nowoczesnych rozwiązań technologicznych
oraz dywersyfikację źródeł przychodów, co wzmocni jej stabilność i niezależność finansową.

Strategiczne cele spółki obejmują również rozwój telewizji internetowej, produkcję nowych formatów wideo i podcastów, intensyfikację działań na platformach społecznościowych oraz serwisach VOD. W planach jest także uruchomienie nowoczesnej platformy e-commerce, która umożliwi dystrybucję treści cyfrowych, produktów premium oraz wybranych instrumentów finansowych.

Dzięki tym działaniom Do Rzeczy S.A. dąży do dalszego umocnienia swojej pozycji jako najważniejszego medium konserwatywno-liberalnego w Polsce, zapewniając jednocześnie nowe możliwości rozwoju i zwiększenie niezależności finansowej.